Clubkampioenschap 2011 of het skegje van Aart Jan

Het clubkampioenschap van MWC kent elk jaar een paar verrassende hoogtepunten. Deze editie waren er in totaal zo’n 50 roeiers van de partij. De onderlinge wedstrijden bestonden uit twee delen: de lange afstand 2.3 km en de korte 450 meter. Voor de zege over de eerste wedstrijd was een indrukwekkend grote beker beschikbaar (zie foto’s). Voor de korte afstand had Thomas Junghans een drietal schitterende bronzen medailles gemaakt (zie foto’s). We zijn van plan deze korte wedstrijd volgend jaar weer te organiseren onder de naam “Thomas’ Trofee”. De medailles zijn echte collectors items geworden en we denken dat iedereen die er bij was, volgend jaar zeker wil proberen deze trofee te bemachtigen.  Van Thomas hebben we al de toezegging dat hij volgend jaar weer zo’n schitterende prijs creëert.

Na de gebruikelijke koffie en vlaai was het tijd om op te roeien. De weergoden waren meteen goed aanwezig. De wind was bij vlagen echt stevig (6 à 7) en de meeste bemanningen hebben het tijdens het oproeien in stevige buien niet droog weten te houden. Er werden zeer behoorlijke tijden geroeid over de 2.3 kilometer. Een spectaculair nummer was de vrouwenacht die in de skull geriggerde boot tegen de boordgeriggerde mannenacht roeide. Voor het berekenen van de einduitslag werden de handicaps gehanteerd die ook bij de Suikerrace worden gebruikt. De factor voor de leeftijd werd niet gebruikt. Dat was voor ondergetekenden eigenlijk wel jammer. In onze boot lag de gemiddelde leeftijd boven de 61 jaar. Maar ja… 
Winnaar overall van het clubkampioenschap werd de damesvier (Marianne, Josse, Annemiek en Hanne met Peter als stuur).  De prijs voor het kampioenschap werd uitgereikt door onze voorzitter Marcel, die jarig bleek te zijn. Hij is uitbundig toegezongen.

’s Middags werd er geloot voor de samenstelling van de koppels die de korte afstand C2-race zouden roeien. In totaal zouden er 6 heats geroeid worden. Na de derde werd het weer zo dreigend (plenzen en onweer) dat we even bang waren dat de wedstrijd gestaakt zou moeten worden. De verwachtingen op de Buienradar zagen er erg slecht uit, maar gelukkig had Valentijn de verwachtingen van Weerradar. Die zagen er veel gunstiger uit dus besloten we ons daar maar op te richten. Na een pauze van drie kwartier bleken deze verwachtingen uit te komen en werd het zowaar weer zonnig. De finale werd in twee heats geroeid en werd nipt gewonnen door Paquita en Ton, gestuurd door Marianne. Zij waren zeer in hun sas met de schitterende medailles van Thomas. De dag werd afgesloten onder een stortvloed aan pizza’s.

Rest ons iedereen die heeft meegedaan en heeft geholpen deze dag tot een succes te maken heel erg te bedanken. Volgend jaar wordt het eerste lustrum van de clubkampioenschappen. Daar hoort een grote opkomst bij. 

Jacqueline
Josephine
Theo

PS: Wat het skegje van Aart Jan met de clubkampioenschappen te maken heeft, moeten jullie hem maar zelf vragen.