Suikerrace

Er zijn nog twee extra fotocollecties van de suikkerrace 2009 opgedoken. Bekijk de foto's van Peter van Oostrum hier en die van Theo Pereboom hier.

Met dank aan Peter voor de tip.

15 november is de 20-ste Suikerrace een feit. MWC was aanwezig met 6 ploegen en trok dit jaar zowaar blik en bijna-blik.
De mannenploeg en de jongemannenploeg streden tegen elkaar in de M (annen) C4x+ en werden in hun categorie respectievelijk nummer twee en drie. Als de wind bij de tweede heat net zo sterk was geweest als voor de uiteindelijke nummer 1 dan hadden we ... Maar toch een knappe prestatie.
Onze twee ploegen die in de Mix2x uitkwamen hadden pittige tegenstanders. Voor het nieuwe duo Charlotte en Thomas, was het een goede oefening om in wedstrijdwater te roeien.

Op diverse websites zijn inmiddels foto's verschenen van de suikerrace, hieronder een kort overzicht:

lucvandort.nl: link
nlroei: foto 1 foto 2 foto 3 foto 4 foto 5 foto 6 foto 7
merijnsoeters.nl: foto 1 foto 2 foto 3 foto 4 foto 5 foto 6 foto 7
Roosendaalse: foto 1 foto 2

Binnenkort volgt een wedstrijdverslag.

Het is 05.00 uur, de wekker gaat, ik word wakker met klassieke rockmuziek. Eindelijk is het zover: de dag waar we naar uitgekeken hebben: de Suikerrace. Om 06.00 stipt hadden de echte diehard roeiers zich verzameld om te gaan bevriezen in hun boot een paar uur later. Nadat de meeste nog even hun ogen dicht deden in de auto kwamen we als eerste club aan in Roosendaal.(dit begint langzamerhand ook een traditie te worden).

Ook kwam even later de botenwagen aan. Toen zag ik haar; rustend op de stelling van de botenwagen. Klaar voor haar grote avontuur: de Visarend. Haar ledematen nog niet bevestigd, helemaal bevroren. Ze scheurt al van 6 uur vanmorgen over de Nederlandse en Belgische snelwegen richting haar doel; Roosendaal. Menig wedstrijdroeier die Roosendaal zegt, zegt meteen ook de Suikerrace. Een wedstrijd met historie en legendes. Al meer dan 10 jaar vindt deze race plaats, en in de loop der jaren zijn er steeds sterkere verhalen in omloop gekomen. Verschillende boten die verloren zijn gevaren, en in de dichte mist afslagen namen waar je het beter niet kon doen. Enfin, nadat we haar ledematen hebben bevestigd, is het een moordmachine sur plus. Dadelijk zal ze het parcours van de bijna legendarische Suikerrace verscheuren, met een dodelijke combinatie aan bemanning. Een stuurvrouw van 40kg, en 4 beren van mannen, die zich kapot getraind hebben, naar dit ene moment. De wedstrijd der wedstrijden. Met een temperatuur van slechts 2 graden boven nul, schrijven we nog snel even onze namen in het ijs wat op onze boot zit, en laten haar te water waarna we onze tocht naar de startplaats beginnen.

De J18 4x+ is weer klaar voor het nieuwe avontuur van deze koude dag. Nadat we 7 km zijn opgeroeid, naar de plek waar we zo graag zijn: Oud Gastel. Achter de suikerfabriek vindt de start plaats. Als eerste zochten we natuurlijk onze vaste verblijfplaats op, de steiger tussen het riet, voor de wei van boer Harmen. Deze wei doet ook al 3 jaar dienst als toiletvoorziening van onze boot. Nadat menig spanning eruit geplast is, en het wachten steeds korter wordt, verlaten we deze mooie plek, en gaan kijken waar de massa boten zich verzameld heeft. Een grote verzameling boten, die allemaal maar 1 ding willen: zo snel mogelijk terug zijn om voor het warmte kanon te staan. Een mooie tijd is meegenomen. Toch hebben we er voor gekozen dit jaar om ons persoonlijk record te gaan verbreken. Waarom? Tja, is het de eer? De intense aanmoediging aan de kant? Misschien wel het pak suiker bij winst? Nee, het is de traditie. De wil om elk jaar harder te gaan. Het zogenaamde een zijn met de boot. Perfect in harmonie met haar, zodat ze op volle toeren vooruit komt. Verrassend genoeg is deze suikerrace niet zo koud als alle vorige, toch hebben we het fris in ons roeipakje. Uiteraard in het begin jaloers kijkend op onze stuurvrouw, die alles wat maar warmte geeft aan heeft gedaan.

Dan begint het, de 8’en starten, waaronder ook onze eigen MWC Dames 8. Er klinkt dat we mogen oproeien, MWC opgelet!; u bent gestart! Daar gaan we langs de suikerfabriek met de geur van warme suikerbieten die de weg naar onze neusgaten vindt. Voor ons een 4-, die we al na 1.0 km inhalen. Nadat zij in het riet waren gevaren kregen we alsmaar meer ruimte en kwamen de volgende boten. De stuurvrouw die haar longen uit haar lijf schreeuwt om ons vooruit te krijgen, ja en hard gaan we. Niet denken aan hoe koud en lang het is, gewoon ‘volle gaas’, en het parcours in no time uitroeien. Eerst nog ’n vier inhalen, en dan begint het echte werk. De 8’en. Nadat we op de Moordregatta de 8 van Saurus ingehaald hebben, is het onze levensovertuiging geworden om op elke wedstrijd minimaal een 8 proberen intehalen. Het was er alleen dit jaar niet 1, maar 3. Als 3e 8 kwamen we ons damesteam tegen, en vlak voor de finish waren we ze helemaal gepasseerd. Moe maar voldaan. Zeer tevreden over hoe we geroeid hadden.

We hadden het gewoon weer geflikt, voor de derde keer de suikerrace roeien en een nieuw persoonlijk record. Na terechte felicitaties onder onze boot, zagen we ook de andere boten arriveren. Met een mooie eindtijd van 25:13,4 waren we toch zeer tevreden. Redenen genoeg om een paar glühwein en erwtensoep te nuttigen. Jammer genoeg net geen blik getrokken, wel super trots op de geleverde prestatie. De andere MWC-roeiers hebben de volgende uitslagen behaald over de 2 heats:

Maastrichtsche 1 o.l.v. Theo Peereboom 33:10,8
Maastrichtsche 2 o.l.v. Isa Houwink 36:49,8
Maastrichtsche 3 o.l.v. Anneke Cramwinckel 31:47,8
Maastrichtsche 4 o.l.v. Ciel Angina 39:15,3
Maastrichtsche 5 o.l.v. Ingeborg Bot 31:51,5
Maastrichtsche 6 o.l.v. Luc van Dort 34:47,1
Maastrichtsche 7 o.l.v. Belle Peereboom 34:51,7
Maastrichtsche 8 o.l.v. Joris Sodenkamp 32:41,4
Maastrichtsche 9 o.l.v. Jeroen Peereboom 25:13,4

Helaas door niemand blik getrokken dit jaar, ook al zaten we er zo dichtbij. Na de prijsuitreiking werd het toch maar tijd om onze hongerige magen te gaan vullen. Dit jaar deden we dat bij Brasserie Paal26 in het plaatsje Paal, op de Paalsesteenweg (een originelere naam kon natuurlijk niet). Enfin, hier werden wij zeer rijkelijk beloond op onze prestatie met overheerlijke spareribs en de nodige potjes Jupiler. Al met al een zeer geslaagde roeiactiviteit die in de toekomst weer zeker navolging zal krijgen. En volgend jaar wellicht met nog meer teams??

Meer foto's zijn te zien in het fotoboek.